به عکسهای قدیمی نگاه میکنم . به آدمهای غریبه و آشنایی که امروز نیستن .

الان کجان ؟

شوپنهاور میگه : زندگی متاهلی احمقانه است . ازدواج یعنی نصف شدن حق و مضاعف شدنِ مسئولیت .. برام جای تعجب داره که به جز اونا که دست و پا ندارن و محتاجِ اینن که یکی ازشون مراقبت کنه ، کدوم ابلهی حاضره تن به این معامله ی احمقانه بده راستش این نظر شوپنهاوره ؛ فیلسوف بزرگ آلمانی حرفاش به من ربطی نداره ولی خب مسلمه که باهاش موافقم :))

میدونی ؟ هممون همینقدر زیبا و ماه به دنیا اومدیم . اندیشه ی خدا این بود که با حضور ما ، جهان زیباتر شه . کم کم ما زشت به دنیا اومدیم . چراکه پدر مادرهامون با زندگیهای زشت و اندیشه های زشت و ... مسبب ورود ما به دنیا شدن ... و آروم آروم همون محیط خانوادگی ما رو تبدیل به یه موجودی کرد که هیچ ربطی به فرشته ای نداشت که در ذهن خدا بود ... و در انتها خودمون هم ترجیحمون نبود که بازگردیم ... و اینچنین شد که الان با دیدن این عکسها احساس دلتنگی میکنیم ... دلمون برای خودمون تنگ میشه . میدونی ؟ دلمون در اصل برای اون فرشته ی نحیف و ضعیف و بیمارِ درونمون تنگ میشه که در حالِ ا

اگر این مرد رو نمیشناسی ؟ لطفن فیلم " conversation with god " که در تلویزیون با نام " ندای درون " دوبله و پخش شد رو نگاه کن اگر هم میشناسیش و فیلم رو قبلن دیدی .. دوباره این فیلم رو که بر اساس زندگی واقعیشه نگاه کن پشیمون نمیشی قول :) پ . ن : متاسفم که مجبور شدم باز سانسور کنم حرفهامو در پی نوشت متاسفم

چه بی تکرار زیباییچه پر تیراژ میخوامتمث یه تیتر جنجالی تمام شهر دنبالتچطور انقدر زیبایی با اون موهای خرماییشبیه جلد بیلبوردیپر از اخبار جنجالیمیگن هر کی تو رو دیدهبریده ؛ عقلو رد کردهمیگن میلیاردها دیوونه رو ؛ ناسا رصد کردهمیگن از بس که آمار ِغلط به اینو اون دادیتموم کهکشونا رو ؛ به جنگ هم فرستادیو ...